Edebiyat akımları-Natüralizm

Natüralizm

Pozitivist ve determinist düşünce zemininden doğan, XVIII. yüzyılın sonlarına doğru gelişen bilimsel gerçeklik ilkelerine bağlı kalan, insanı ve yaşadığı çevreyi yalın bir dille anlatan sanat akımıdır.

Temel ilkeleri şunlardır:

• Bilimsel gerçekliği temel alma: Dış dünyanın, doğanın, insanın gerçekliğini daha da ileri götürerek deneysel bir gerçekçilik boyutu kazandırılır. Gözlemden yararlanırlar ve olaylara dışarıdan müdahele etmezler.
• Nesnel olma: Sanatçı eserinde tıpkı bir bilim adamı gibi tarafsız ve nesnel olmalıdır.
• İnsanı çevresine göre ele alma: natüralist eserlerde daha çok işçi ve burjuva arasındaki sınıf farklılığı işlenir.
• Tasvir: Natüralistler, realistlere oranla mekan tasvirlerine çok daha fazla yer vermişler hatta bunu o kadar abartmışlar ki zaman zaman okuyucuyu bunaltmışlardır.
• Sanatın işlevi: Toplum için sanat anlayışını benimsemişlerdir. Toplumu ve insanı içinden çıkılmaz zor durumdan kurtarma eserlerindeki işlevdir.
• Üslup: aşırı gerçekçilik endişesi, onların açık, herkesin anlayabileceği bir dil anlayışından uzaklaşmalarına sebep olmuştur. Ayrıca eserlerinde kahramanları kendi ağız özellikleriyle konuştururlar.

Natüralist sanatçı ve eserleri:

Emile Zola / Meyhane, Nana, Hakikat

Alpnonse Daudet / Sapho

Maupossant / Bir Hayat, Güzel Dost

Türk Edebiyatında en önemli natüralist Hüseyin Rahmi Gürpınar’dır.